اخلاق

شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۲۶۴ - رمضان آمد و روان بگذشت شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۲۸۶ - ما را همه شب شب وصال است شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۲۹۲ - دل به دست آر که آئینهٔ حضرت آنست شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۳۰۰ - بندگی کن که کار نیک آن است شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۳۷۷ - غنچهٔ باغ غیر خندان نیست شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۴۹ - هر که بد بازی کند بد باز گردد عاقبت شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۴۷۰ - بیا ای یار و بر اغیار می‌خند شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۱۳ - آب چشم ما به هر سو می رود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۲۰ - نطق حیوان جمع کن تا آدمی حاصل شود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۳۷ - هرچه بخشد خدا به ما بخشد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۵۴۲ - دامن از تردامنان جان پدر باید کشید شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۲۱ - هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۳۴ - صاحبنظری کو که جهان درنظر آرد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۳۹ - چشم ما چون به روی او نگرد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۴۰ - مقصود بی وسیله حاصل نمی توان کرد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۵۲ - بیا ای نور چشم ما و خوش بنشین به جای خود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۵۵ - هر که بد زیست عاقبت بد مُرد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۵۷ - چون شراب صاف درمان است مارا دُرد درد شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۶۲ - خواجه آنجا فقیر خواهد بود شاه نعمت‌الله ولی غزلیات غزل ۶۹۲ - عقل ناقص به کار می ناید