اخلاق

صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۳ - کسیکه بهر خدا ترک خودستائی کرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۴ - یاد دو طره ات بدلم چون درون شود صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۷ - همره قافلهٔی روبرهی باید کرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۱۰ - فلک خم گشت کز خود طرح چوگان تو اندازد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۲۴ - اگر از عشق به طور دلت اشراق آید صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۲۵ - دانی که دل بدلبر جانی چسان رسید صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۲۷ - نه هر که تاخت بمیدان دلاوری داند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۳۰ - ترکان چشم او پی خونریزی منند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۳۴ - بخدا رسد هر آن دل که پی هوا نباشد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۳۷ - بر آستانهٔ میخانه خاکسارانند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۳۹ - بندهٔ پادشهی باش که درویش بود صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۴۱ - خدا را جمع نتوان با هوا کرد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۴۳ - بحشر عفو اله ار پناه خواهد بود صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۵۱ - هر صاحب نامی دمی آرام ندارد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۵۷ - شاه اورنگ نشین فکر جهانی دارد صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۵۹ - زان فرقه بپرهیز که پرهیز ندارند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۶۱ - هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا رود صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۶۶ - دوشین بگوش دلم‌ آمد ز مرغ سحر صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۷۰ - یار عاشق کش ما دوش بصد عشوه و ناز صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۷۴ - از آب دیده تا ندهی شستشوی خویش