غزل ۳۸۷ - او با تو ، تو را از او خبر نیست
غزل ۳۹۶ - هر کجا جامی است بی می هست نیست
غزل ۴۷۹ - آبروی ما ز چشم ما بود
غزل ۴۹۶ - نقطه در دایره نمود و نبود
غزل ۴۹۸ - در نظر گر نور روی او بود
غزل ۵۱۵ - عقل مخمور است و مستان را به قاضی می برد
غزل ۵۱۹ - هر زمان عشقی ز نو پیدا شود
غزل ۵۵۴ - مه ز برج شرف چو طالع شد
غزل ۵۶۳ - هر که را شیخ آن چنان باشد
غزل ۵۶۴ - گفتم به خواب بینم گفتا خیال باشد
غزل ۵۷۲ - کرمش گنج بی کران باشد
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
غزل ۶۳۶ - عقل از اینجا بی خبر او ره به بالا کی برد
غزل ۶۷۰ - هر کجا صاحبجمالی رو نمود
غزل ۶۷۳ - روی خود را به نور دل بنمود
غزل ۶۸۱ - ساقی ما به ما کرم فرمود
غزل ۶۹۶ - گر در طلب اوئی ناگه به برت آید
غزل ۷۰۷ - نوری که خدا به ما نماید
غزل ۷۲۸ - آب چشم ما به روی ما فتاد
غزل ۷۶۷ - در دیدهٔ ما نور رخ یار توان دید