امید

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۰ - تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۱ - آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۷۱ - عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۹۲ - هر که دل زان پنجه مژگان برون می آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۳۴ - بوی پیراهن زلیخا را کجا روشن کند؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۲۶ - از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۳۶ - چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۶۸ - جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۱۷ - دل ز احیای شب دیجور روشن می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۳۵ - دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۷۱ - روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۹۶ - زخط پشت لب آن طاق ابرو از نظر افتد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۳۲ - دل سنگ از شکست دانه من آب می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴۹ - زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۵۵ - کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۹۱ - زگردون عاقبت جان مصفا سر برون آرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۲۷ - مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۵۰ - خیال تیغ سیرابش مرا جان تازه می دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۲۹ - غبار تیره بختی از دهان شکوه می خیزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۳۰ - ز ماتمخانه ما نغمه عشرت کجا خیزد؟