انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴ - حسن بی پروا به فرمان هوس باشد چرا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۹ - در طلب سستی چو ارباب هوس کردن چرا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱ - نیستی طفل، اینقدر بر خاک غلطیدن چرا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸ - خوب دارد زاهد شیاد، داروگیر را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۳ - نعل در آتش گذارد روی گرمت بوس را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۶ - عشق کو تا چاک سازم جامه ناموس را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۶ - مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۴ - نیست فرق از تن دل افسرده خودکام را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۶۰ - کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۴ - می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۸ - قرعه و تسبیح را محرم نداند حال ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۹ - از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۲ - از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴ - خون دل را باده گلفام می دانیم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۶ - نور معنی در جبین تاک می بینیم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۷ - سر نمی پیچند از تیغ اجل دیوانه ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۴ - ز بت چون پاک سازد بت شکن بتخانه ما را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۵۰ - چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۲ - ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۵۰ - خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را