انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۵ - مدار از منزل آرایان طمع معماری دلها صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۷ - گریه سوختگان اشک کباب است ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۰۷ - از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۴ - تلخی عالم ناساز شراب است مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶ - چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۵ - چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۱ - از بساط فلک آن سوی بود بازی ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۹ - به کوی عشق مبر زاهد ریایی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۳ - به خرج رفت حیاتم ز هرزه کوشی ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۸۸ - از بس سترد گرد ملال از جبین ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۰۵ - از بدگهری می شکند گوهر رز را صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۳۱ - بی قدر ساخت خود را، نخوت فزود ما را صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۰۵ - مریز آب رخ خود مگر برای شراب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۰۶ - ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شراب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۲ - من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت است صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۷ - رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۷۳ - عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۴۷ - ریشه ما در زمین خاکساری محکم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۵۰ - در فشار دل، سر دست نگارین ظالم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۷۷ - لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من است