انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی مطالع شماره ۹ - بگذار شود زیر و زبر جسم گران را صائب تبریزی مطالع شماره ۴۸۲ - تا کی از عمامه خواهی کوس دانایی زدن؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۴۹۷ - یکی صد شد ز خط کیفیت چشم خراب تو صائب تبریزی مطالع شماره ۵۱۴ - این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی صائب تبریزی ابیات منتسب شماره ۶۶ - فتاده است مرا کار با خودآرایی امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۸ - نوشین لبی که لعلش نو کرد جام جم را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۷ - رخت صبوری تمام سوخته شد سینه را امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۹۶ - چون گذر بر خاک داری بر سرت این باد چیست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۵۳ - شب گذشته ست و اول سحر است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۴۳۸ - سخن در پرده می گویی، زبان دانی همین باشد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۱۳ - جانم فدای قامتی کافاق را حیران کند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۳۹ - اهل خرد که از همه عالم بریده اند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۷۴ - باز این دلم خدنگ بلا را نشانه شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۸۲ - شوخی نگر که آن بت عیار می کند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۸۸ - آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۴۸ - جماعتی که ز هم صحبتان جدا باشند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۰۲ - بدان دلفریبی که گیتی نماید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۳۴ - یاران که بوده اند ندانم کجا شدند؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۷۸ - ابر خوش است و وقت خوش است و هوای خوش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۸۸ - شد آن که پای مرا بوسه می زند او باش