انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۸۷ - نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۰۵ - ز سادگی است تمنای سود ازین مردم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۲۲ - نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۲۸ - منم که فیض شراب از کتاب می گیرم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۵۶ - اثر ز غنچه درین گلستان نمی بینم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۶۰ - چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۳۵ - طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶۰ - مادام را ز دانه صیاد دیده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۸۲ - ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۴۴ - مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۶۵ - از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۶۹ - دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۷۱ - می کند گل زردرویی از شراب دیگران صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۹۸ - آن خرابم کز زبانم حرف نتوان ساختن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۰۹ - کار هر بی ظرف نبود عشق پنهان داشتن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۲۴ - دل مدام از خط و زلف یار می گوید سخن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۲۵ - نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۳۵ - تا به کی پوشیده از همصحبتان ساغر زدن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۳۷ - بخیه تا کی بر لباس تن ز آب و نان زدن؟