انتقاد اجتماعی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۴۸ - چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۲۲ - می کند در پرده دل سیر دایم آه من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۸۰ - ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۸۶ - ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۶۶ - با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۷۸ - چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۸۷ - گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۱۰ - افشان خال بر رخ آن دلربا ببین صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۷۱ - در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایده صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۹۷ - به جان رسید دل روشنم ز بخت سیاه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۰۳ - به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۲۰ - چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۳۷ - در مجمع ما نیست کسی را غم خانه صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۴۹ - ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۵۴ - از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۴۱ - مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۵۸ - فروغ زندگانی برق شمشیرست پنداری صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۷۱ - چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۰۳ - ای که از بی بصران راه خدا می طلبی صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۱۵ - تا کی از خواب گران پرده دولت سازی؟