غزل ۱۵۲ - داغ رسوایی خدادادست منصور مرا
غزل ۱۹۹ - بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته را
غزل ۲۶۴ - نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما
غزل ۴۱۶ - محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را
غزل ۶۴۳ - چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟
غزل ۶۹۳ - قید عیال، پست کند رای مرد را
غزل ۷۷۲ - دست فلک کبود شد از گوشمال ما
غزل ۱۰۷۱ - بیخودی دامن به جسم خاکسار افشاندن است
غزل ۱۱۶۵ - مهربانی از میان خلق دامن چیده است
غزل ۱۱۸۷ - صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای است
غزل ۱۳۶۳ - پیش خط تازه آن سرو بستان بهشت
غزل ۱۴۸۸ - از گرانخوابی ما عمر سبک جولان است
غزل ۱۵۴۰ - خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است
غزل ۱۶۱۴ - در پریشان نظری غیر پریشانی نیست
غزل ۱۷۶۰ - به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه است
غزل ۱۷۶۶ - درین جان که سرانجام خانه پردازی است
غزل ۱۸۱۹ - ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیست
غزل ۱۸۲۰ - میان خوی تو و رحم آشنایی نیست
غزل ۲۰۲۶ - ای بوالفضول شکوه ز جور زمانه چیست؟
غزل ۲۰۷۲ - یک آفریده از ته دل شادمانه نیست