غزل ۱۲۶۰ - چون شفق از رنگ خونم هیچکسگلچین نشد
غزل ۱۲۶۴ - شب حسرت دیدار توام دام کمین شد
غزل ۱۲۷۷ - دل باز به جوش یارب آمد
غزل ۱۲۹۰ - دل به قید جسم از علم یقین بیگانه ماند
غزل ۱۲۹۳ - دلدار رفت و دیده به حیرت دچار ماند
غزل ۱۲۹۴ - رفتیم و داغ ما به دل روزگار ماند
غزل ۱۲۹۵ - از دلمبگذشت و خوندر چشم حیرتساز ماند
غزل ۱۲۹۹ - رشته بگسیخت نفس زیر و بم ساز نماند
غزل ۱۳۰۳ - دلدار گذشت و نگه بازپسین ماند
غزل ۱۳۰۴ - بسکه بیمارتو بر بستر غم یکرو ماند
غزل ۱۳۰۶ - ز بعد ما نه غزل نی قصیده میماند
غزل ۱۳۱۳ - چون برگ گل ز بس پر و بالم شکستهاند
غزل ۱۳۱۸ - این حرصها که دامن صد فن شکستهاند
غزل ۱۳۲۳ - از شکست رنگم آب روی شاهی دادهاند
غزل ۱۳۲۴ - روزگاری شد که از اهل وفا دل بردهاند
غزل ۱۳۳۰ - آب و رنگ عبرتی صرف بهارم کردهاند
غزل ۱۳۵۶ - کار دنیا بس که مهمل گشت عقبا ریختند
غزل ۱۳۶۰ - گذشتگانکه ز تشویش ما و من رستند
غزل ۱۳۶۸ - دنیا وتلاش هوس بیخبری چند
غزل ۱۳۷۳ - یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند