اندوه

بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۳۷۵ - حاصل عافیت آنها که به دامن‌کردند قاآنی شیرازی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۱ - د‌ر تغزل و تشبیب بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۳۸۰ - روزگاری‌ که به عشق از هوسم افکندند عرفی شیرازی غزلها غزل ۹ - منم که یافته ام ذوق صحبت غم را عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۳ - چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۰ - به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۳ - دادم به چشم او دل اندوه پیشه را عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۷ - صد چشمه ی زهر از لب داغ دل ما ریخت عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۰ - ناله ام پرورش آموز نهال اثر است عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۹ - شب عشاق ز روز دگران در پیش است عرفی شیرازی غزلها غزل ۶۰ - برو مسیح که فکر فراغ من غلط است عرفی شیرازی غزلها غزل ۷۱ - هر خنده دریچه ی گشاینده ی غم است عرفی شیرازی غزلها غزل ۷۳ - گرد محنت به طوف منزل ماست عرفی شیرازی غزلها غزل ۸۳ - از بس که جور کرد به دل غم که آشناست عرفی شیرازی غزلها غزل ۹۳ - تنها نه دلم باده ی نابش همه خون است عرفی شیرازی غزلها غزل ۹۹ - هم صومعه را فیض به دستور نمانده است عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۰۴ - حیرت ملازم گل رخسارهٔ کسی است عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۳۳ - گر می نخورده ای ز منت انفعال چیست عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۴۸ - منم که از غم محرومیم جدایی نیست عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۵۶ - گر دل عنان فرصت از آغاز می گرفت