غزل ۸۵۷ - فغان که فرصت دام تلاش چیدن رفت
غزل ۸۷۵ - نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت
غزل ۸۸۹ - عمریستکه در حسرت آن لعلگهر موج
غزل ۹۰۰ - نداشت دیده من بیتو تاب خندهٔ صبح
غزل ۹۰۲ - خجلم ز حسرت پیریی که ز چشم تر نکشد قدح
غزل ۹۱۱ - ز درد یآس ندانمکجاکنم فریاد
غزل ۹۱۷ - سیل غمی که داد جهان خراب داد
غزل ۹۲۳ - گذشت عمر و دل از حرص سر نمیتابد
غزل ۹۳۵ - حسرتی در دل از آن لاله قبا میپیچد
غزل ۹۵۱ - ساغرم بی تو داغ می گردد
غزل ۹۵۹ - باز بیتابیام احرام چه در میبندد
غزل ۹۶۵ - ستمکشی که به جز گریهاش نشاید و خندد
غزل ۹۶۹ - بر این ستمکده یارب چه سنگ میبارد
غزل ۹۷۲ - اگر معشوق بیمهر است وگر عاشق وفا دارد
غزل ۱۰۱۰ - چه بلاست اینکه پیری ز فنا خبر ندارد
غزل ۱۰۱۴ - نشئهٔ یأسم غم خمار ندارد
غزل ۱۰۲۳ - غبار ما به جز این پر شکستنیکه ندارد
غزل ۱۰۳۵ - هرجا نفسی هست ز هستی گله دارد
غزل ۱۰۵۹ - خاکستری نماند ز ما تا هوا برد
غزل ۱۰۶۲ - احتیاجم خجلت از احباب برد