اندوه

جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۰۳ - صحبت بی نفاق یاران کو جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۱۶ - در گلویم بی تو هر دم آب می گردد گره جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۱۷ - کو بهاران تا برآید از کمین ابرسیاه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۹ - در دلم از گریه دایم سخت تر گردد گره جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۳۰ - زاشک آخر به دل فیضی رسد آهسته آهسته جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۶۵ - خوش آن رندی که مینا را به ساغر می کند خالی جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۴۲ - در منقبت حضرت امام حسن مجتبی (ع)‏ جویای تبریزی رباعیات شماره ۳ - لعلی آخر چه بود آواخ ترا جویای تبریزی رباعیات شماره ۶ - تخمی است غمت به دل فشاندیم او را جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۶ - نواب کزو رواج جود و کرم است جویای تبریزی رباعیات شماره ۶۶ - افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر جویای تبریزی رباعیات شماره ۸۰ - از لاله و گل به رنگ و بوتر می بال اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۴ - تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵ - برخ تو مه جبینان حسدست یک بیک را اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹ - که ره دهد سوی آن سایه همای مرا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۳ - شیشه پر از زهر چند چرخ ستم پیشه را اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۸ - زدرد میرم و گویی که بیش از این بادا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۰ - غم ندارد ز گدایی تن غم پرور ما اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۴ - پیش تو دیده گر نبود غرق خون مرا اهلی شیرازی غزلیات شماره ۹۹ - در عهد تو آسوده کس از داغ ستم نیست