اندوه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۷۴ - دید چشمم پای او بر خاک و خاک ره نگشت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹۳ - سرو من برق صفت آمد و چون باد برفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۹۶ - یار اگر زان رقیبان و گرزان من است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۰۸ - ناله من جان غم پرورد میداند که چیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۱۵ - مسکینی ما را نتوان شرح و بیان کرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۲۳ - از روزگار تیره دلم بر غبار چند؟ اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۳۹ - هرچند آهنین دل ما ناز بیش کرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۵۲ - یاران چه شد که پرسش یاری نمیکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۵۴ - گر قسمن ما شد ز ازل غم چه توان کرد؟ اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۶۹ - زلف یار از دست رفت و دل ازو دیوانه ماند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۷۲ - خاری که راه در دل از آن جور پیشه کرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۷۳ - از گرد راه دل بامید تو شاد بود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۷۶ - چو دل به وصل دهم جوریار نگذارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۸۹ - نیاز من نخرد کس، که کس فقیر مباد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۹۶ - آه گر می ز غمت عاشق غمناک نزد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۰۲ - چو دل بوصل نهم جور یار نگذارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۳۴ - بعد مرگم زاغ چون هر پاره جایی افکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۴۷ - گویند شب جمعه مخور می که غم آرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۵۲ - بهر جان قصد تو گر بر دل مجروح بود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۶۵ - وجود ما زغمت تا عدم نخواهد شد