اندوه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۰ - امید خلق باقبال و دولت خویش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۳ - چو منع غیر مجالم در آشنایی نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۴ - رفتی و نقش روی تو از چشم تر نرفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۶ - شبی که بی تو برین پیر خسته حال گذشت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۶۹ - بود از ازلم درد تو وین درد همان است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۷۹ - امروز غیر غم زتو هیچم نصیب نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۸۲ - دلا، خار ستم از پا برون خواهد شدن وقت است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۸۷ - گل نو آمد و ما را غم دیرینه گرفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۹۰ - گاه گاهم خانه از برق وصالش روشن است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۰۱ - گر صد هزار سال وصالت میسر است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۰۴ - دل جگر سوخته از جان سیه بخت من است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۱۵ - کسی که حق حریفان مهربان نشناخت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۱ - گر تن شکسته دوا جز هلاک نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۲ - ساقیا بی لب لعلت می ناب اینهمه نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۸ - بازم ز هر طرف مه رخساره کسی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۹ - از بسکه جان به تشنه لبی درد کرده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۳۰ - جمال شمع چو خورشید عالم افروزست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۳۶ - دل که خونم خورد ای حور نه پنداری ازوست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۵۷ - وادی مجنون جگر سوزست و کس را تاب نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۶۲ - دور از تو شب و روز مرا خواب حرام است