اندوه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۳ - شادم اگرچه خاطرم اندوهگین ازوست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۴ - گویم سیاه بختی ام از دود آه کیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۸ - بسکه به دل می زنم سنگ که دلدار رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۶ - شمعی که گرم خشم تر از برق لامع است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۱۸ - آن شوخ سوارست و سوی ما گذرش نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۳۵ - زبخت بد جگرم از جفای اوریش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۴۵ - در کوی تو خون دل ما پاک فرو رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۶۱ - تا چند باشد این غم پنهان که با من است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۷۱ - مارا تنی چو صورت دیوار مانده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۷۴ - گوهر دل گم شد و وقت فراغ از دست رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۸۵ - خندید گل و غنچه شکفت و چمن آراست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۹۸ - دل را نمک از گریه گرم است شکی نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۱ - کسی کش بوی آن گل در دماغ است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۲ - عمرم همه با صوت نی و چنگ بسر رفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۲۱ - دل ز غم تا کی کند فریاد، خاموشی خوش است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۲ - با خوش نفسی می خور اگر ماهوشی نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۳۹ - بسکه هرجا صفت خون دل آشامی ماست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۴۵ - نه از طرب هوس گشت با غم افتادست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۰ - هرچند غمی همچو غم بی درمی نیست اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت