شماره ۴۶۶ - صد غم ز غم پیاله ستاند به یاد من
شماره ۴۷۱ - دیریست بیرون رفته ام از اختیار خویشتن
شماره ۴۸۰ - غم از دل بر کران نتوان نهادن
شماره ۴۸۲ - عمر اگر باقیست رنجش ها کهن خواهد شدن
شماره ۴۸۹ - همنفسی به جان خرم قافله تتار کو؟
شماره ۴۹۸ - دلی دارم ازو دل ها شکسته
شماره ۵۰۴ - از گلستان گل به بازار آمده
شماره ۵۰۶ - در بند تو زنجیر گرفتار شکسته
شماره ۵۰۸ - دیوانه ام ز خانه مشوش برآمده
شماره ۵۰۹ - روندگان ملولیم روبهم کرده
شماره ۵۱۰ - در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده
شماره ۵۱۳ - دلم گداخته غم وز تنم توان رفته
شماره ۵۲۱ - ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی
شماره ۵۳۳ - به مویی بسته صبرم نغمه تار است پنداری
شماره ۵۳۵ - دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی
شماره ۵۴۷ - خلوتی خواهم و سودای سر زلف کسی
شمارهٔ ۳۴ - ایضا این قصیده بعد از مراجعت مکه معظمه به هندوستان در نعت سیدالمرسلین مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان فایض گردیده مطلع اول در تعریف بهار
شمارهٔ ۶ - این ترکیب بند مرثیه ایست که در فوت ولد دلبندم نورالدین محمد که دوازده روز در فضای دنیا بود گفته شده
شماره ۱ - در هجر تو مرگ همنشینم بادا
شماره ۱۶ - هرشب ز خیال دیده بی خواب ترست
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
