اندوه

نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۹ - یک دم که ز دردسر پریشانی داشت نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۳۱ - دارم چشمی که قلزم وارونست نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۹۰ - از حسرت من حاصل دوران همه ذوق نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۲۴ - شب تا سحرم فسانه خوان غم او واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۱ - قوی شد لاغر از گوشمال غم ز بس ما را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۱ - گر کنم تحریر احوال دل ناشاد را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۹ - اگر نه، از گل محنت سرشته اند مرا؟ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۱ - زان لعل لب سخن شده رنگین ز بس مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۷ - گداخت آتش عشق تو مغز جان مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹ - برده از بس فکر آن شوخ کمان ابرو مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۱ - در میان خلق عالم، کشت تنهایی مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۹ - بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۹ - قد خم شد و افتاد جهان از نظر ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۱ - منزل کناره کرده، ز راه عبور ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷۵ - شیشه دلها شکستن، نیست کار سنگ ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۸۶ - در جهان گشته سمر حرف پریشانی ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۹۷ - به پیری آنچنان گردیده ام از ناتوانیها واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۰۰ - خرمی بی غم نمی باشد درین باغ خراب واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۱۵ - دور از تو، همدمم غم و اندوه و محنت است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۱۸ - درا بخاطرم ای خرمی، که جا اینجاست