اندوه

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۵ - هر دشمنیی که بخت بد کرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۸ - بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۲ - تا دمی دامان وصلش دست شوقم سر دهد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۵ - زان زهر چشم، بس که دلم تلخکام شد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۶ - ز نیازمندی من،‌ گرش احتراز باشد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۳ - دلم به غمزه آن شوخ دلربا چه کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۵ - زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۴ - دل چون ز بی‌وفایی او یاد می‌کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۷ - بار غم سنگین‌دلان بر جان غم‌فرسا نهند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۵۷ - گل خون بر سر خار مژه‌ام تیز آمد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۶۲ - بیمار غم از مردن، اندیشه بسی دارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۶۳ - هر طرف از تو دل سوخته داغی دارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۷۱ - با او سخنی ز من که گوید؟ میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۷۶ - چندان شب غم آه دل تنگ برآورد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۸۲ - ره غلط کرده خیالش به دل ریش آمد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۸۷ - گر بشنوم که سوی رقیبان روی دگر میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۸ - درین غمم که مباد از نگاه دم بدمش میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۳ - گرم آمدم سوی تو و افسرده می‌روم میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۵ - بس که هر لحظه فریبی به زبان دگرم میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۶ - شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم