غزل ۱۰۰۹ - اسیر آن پنجهٔ نگارین رهایی ازهیچ در ندارد
غزل ۱۱۴۱ - به این ضعفی که جسم زارم از بستر نمیخیزد
غزل ۱۲۸۲ - ز ابرام طلب نومیدیام آخر به چنگ آمد
غزل ۱۳۲۹ - تا ز گرد انتظارت مستفیدم کردهاند
غزل ۱۳۳۳ - گرد عجزم، خوشخرامان سرفرازم کردهاند
غزل ۲۴ - سرم سودا دلم پروا ندارد
غزل ۱۵۲۷ - شوق موسی نگهم رام تسلی نشود
غزل ۱۷۴۵ - دل قیامت می کند از طبع ناشادم مپرس
غزل ۱۹۲۰ - زخم تیغی ز تو برداشتهام همچو هلال
غزل ۱۹۳۹ - گر کند طاووس حیرتخانهٔ اسباب گل
غزل ۲۰۳۸ - تا به در یوزهٔ راحت طلبیدن رفتم
غزل ۲۰۷۷ - شب که در حسرت دیدار کمین میکردم
غزل ۲۲۶۴ - نی قابل سودم نه سزاوار زیانم
غزل ۲۴۶۶ - تا چند به عیب من وما چشمگشودن
غزل ۲۷۳۸ - چند پیچد بر من بیدست وپا افتادگی
غزل ۲۷۷۳ - عمریست همچو مژگان از درد ناتوانی
دوبیتی ۲۰۴ - رو به خاک راه او بنهاده ام
۴- ابوالحسن علی بن ابی طالب، کرّم اللّه وجهه
غزل ۴۸۶ - می شود راز دل از جبهه نمایان ما را
غزل ۵۲۰ - چون خم از کوی مغان پای سفر نیست مرا