غزل ۵۳۰ - عزلت از عالم دلگیر برآورد مرا
غزل ۹۸۱ - پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست
غزل ۱۰۱۷ - از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ است
غزل ۱۹۲۷ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است
غزل ۲۴۷۷ - ساده لوحانی که درد خود به درمان داده اند
غزل ۲۵۱۹ - رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کند
غزل ۲۸۷۷ - نه از رحم است اگر نخجیر من بسمل نمی گردد
غزل ۳۱۰۲ - خوشا رندی که در میخانه اش آن آبرو باشد
غزل ۴۳۰۳ - برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد
غزل ۴۳۴۳ - آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد
غزل ۴۳۷۳ - از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد
غزل ۴۵۲۷ - از ناله نی هر کس هشیار نمی گردد
غزل ۴۸۴۶ - زپرده داری هستی است در حجاب، نفس
غزل ۵۵۴۷ - نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم
غزل ۵۸۳۷ - خرسند با هزار تمنی نشسته ایم
غزل ۵۸۶۸ - ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیم
غزل ۵۹۲۷ - از ناله نی راز دل عشق شنیدیم
غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
شماره ۳۰ - سهل باشد بند کردن ناخنی در بیستون
شماره ۳۱۳ - گر باغ پر شکوفه و گلزار خرم است