غزل ۲۲۳ - تن در بلای عشق دهم هر چه باد باد
غزل ۲۳۰ - نمیبینم در این میدان یکی مرد
غزل ۲۳۸ - غرور خشکی زهد ار دماغ تر دارد
غزل ۲۳۹ - کسی کو چشم دل بیدار دارد
غزل ۲۴۳ - دل من بیاد جانان ز جهان خبر ندارد
غزل ۲۴۵ - با هیچکس این کش مکش آن یار ندارد
غزل ۲۵۹ - تا بکی بی باده و مطرب مدارم بگذرد
غزل ۲۶۲ - خوشا آنکو انابت با خدا کرد
غزل ۲۸۰ - بکوی سرّ قدر گر گذر توانی کرد
غزل ۲۸۷ - محنت این سرا بکش ریح نجات میرسد
غزل ۲۹۳ - هر که بیمار تو باشد درد بیمارش نباشد
غزل ۳۰۸ - جرعهام را جام و مینا تنک شد
غزل ۳۲۰ - خویش را از دست دادم روی او بنموده شد
غزل ۳۳۲ - کوه عقلی و بیابان جنونم دادهاند
غزل ۳۳۳ - در دیگ عشق باده کشان جوش کردهاند
غزل ۳۳۵ - خنک آن روز که از عقل نجاتم دادند
غزل ۳۴۸ - آنکه باشد مست زهد او عیب مستان چون کند
غزل ۳۶۲ - اهل معنی همه جان هم و جانان همند
غزل ۳۹۳ - رو بحق آوری ای جان چه شود
غزل ۴۰۵ - علی الصباح نوید هو الغفور رسید