رباعی ۱۰ - نی قصهٔ آن شمع چگل بتوان گفت
رباعی ۳۱ - من حاصل عمر خود ندارم جز غم
غزل ۴۷۰ - سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
غزل ۴۹۳ - ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
غزل ۱۶۴ - چو مرا به سوی زندان بکشید، تن ز بالا
غزل ۲۴۱ - نرد کف تو بردهست مرا
غزل ۲۹۰ - بییار مهل ما را، بییار مخسب امشب
غزل ۷۴۵ - آمدم تا رو نهم بر خاک پای یار خود
غزل ۱۴۸۸ - ای خواجه بفرما به که مانم؟ به که مانم؟
غزل ۱۵۹۶ - چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم
غزل ۱۹۶۳ - پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من
غزل ۲۶۸۲ - به بخت و طالع ما ای افندی
غزل ۳۰۹۷ - بیا، بیا که شدم در غم تو سودایی
بخش ۸۴ - قصهٔ بازرگان کی طوطی محبوس او او را پیغام داد به طوطیان هندوستان هنگام رفتن به تجارت
بخش ۵۸ - کوه کندن فرهاد و زاری او
بخش ۱۶ - بردن پدر مجنون را به خانه کعبه
غزل ۲۰ - لاابالی چه کند دفتر دانایی را
غزل ۶۳ - از هر چه میرود سخن دوست خوشتر است
غزل ۱۱۲ - زهی رفیق که با چون تو سروبالاییست
غزل ۱۱۷ - ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست