غزل ۷۱ - قصهٔ درد دل و غصهٔ شبهای دراز
شمارهٔ ۲۱ - در حقیقت احوال خود گوید
غزل ۲۸ - سری دارم که سامان نیست او را
غزل ۳۳ - بس که خوشدل با غم شبهای در خویش را
غزل ۵۳ - بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
غزل ۴۲۲ - آن سخن گفتن تو هست هنوزم در گوش
غزل ۴۳۱ - سخت دشوار ست تنها ماندن از دلدار خویش
غزل ۴۶۵ - غمش بود و من گم شدم دردل خود
غزل ۴۷۴ - عاشق شدم و محرم اینکار ندارم
غزل ۶۰۶ - تو ز حال من چه دانی که به خون چگونه غرقم؟
شماره ۱۲۷ - آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
پاره ۸
غزل شمارهٔ ۸ - در راه زندگانی
غزل شمارهٔ ۲۷ - چشم انتظار
غزل شمارهٔ ۷۶ - زندان زندگی
غزل شمارهٔ ۸۸ - به مرغان چمن
غزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودان
غزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کاروان
غزل شمارهٔ ۱۰۲ - شاعر افسانه
غزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار من