رباعی ۳۹ - بوی بغلت میرود از پارس به کیش
ایضا فی الغزل
قطعه شمارهٔ ۱۸ - سیه گلیم
تکه ۲ - میندانم چکنم چاره من این دستان را
تکه ۳ - ای مسلمانان فغان زان نرگس جادو فریب
بام شکسته
سختی و سختیها
غزل ۲۱ - تا به عمدا ز رخ نقاب انداخت
غزل ۳۶ - تا آفتاب روی تو مشکین نقاب بست
غزل ۵۸ - لعلت از شهد و شکر نیکوتر است
غزل ۸۸ - چون دلبر من سبز خط و پسته دهان است
غزل ۱۴۲ - ای چو چشم سوزن عیسی دهانت
غزل ۱۷۹ - خطی کان سرو بالا میدرآرد
غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد
غزل ۲۳۲ - اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد
غزل ۲۸۰ - سرمست به بوستان برآمد
غزل ۲۹۰ - ز لعلت زکاتی شکر میستاند
غزل ۲۹۸ - چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند
غزل ۳۱۰ - گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکند
غزل ۳۵۹ - دلبرم رخ گشاده میآید