غزل ۲۷۸ - که می آید چنین یارب مگر مه بر زمین آمد
رباعی ۳۸۲ - دی طوف چمن کرده سه چاری خورده
تکبیت ۳۴۴ - دل آزاده درین باغ اقامت نکند
شمارهٔ ۲۰۷ - دریغ من!
غزل ۱۴۸ - نیست تاب درد غربت جان افگار مرا
شماره ۱۳۶۱ - بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم
شماره ۸۱۲ - شبِ وداع که جانانه را کنار گرفتم
شماره ۱۰۹ - مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی را
شماره ۲۵۸ - عشق است به دل شور بیابان قیامت
شماره ۲۷۷ - ایام بهار است و گلی در چمنم نیست
شماره ۷۴۶ - می آیدم به تحفه ز میخانه جام خشک
شماره ۷۱ - ساقی نظری که همدم غم ماییم
شماره ۲۰۷ - کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟
شماره ۱۳۲ - فریاد و درد ما ز غمت بی نهایتست
شمارهٔ ۴۷ - در طور مخدومی
شماره ۳۱۸ - من کیستم ز خنجر بیرحم قاتلی
شماره ۲۸۶ - من و آرزوی بزمی که ز حال من بپرسی
شمارهٔ ۲۹ - حلقهٔ رکاب
دو برگ سبز