فردوسی : پادشاهی هرمزد دوازده سال بود
بخش ۷ - ستاره شمر گفت بهرام را
فردوسی : پادشاهی هرمزد دوازده سال بود
بخش ۸ - برآشفت بهرام و شد شوخ چشم
فردوسی : پادشاهی هرمزد دوازده سال بود
بخش ۹ - ازان دشت بهرام یل بنگرید
فردوسی : پادشاهی هرمزد دوازده سال بود
بخش ۱۰ - چوگودرز وچون رستم پهلوان
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۰ - روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۶ - گهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۸ - وادید کرده است به من تلخ، دید را
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۲۸ - آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۴۸ - ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده است
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۳۱ - مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۷۴ - دشت بیرون نامده است از ماتم مجنون هنوز
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۶ - عاشق سرگشته را از گردش دوران چه باک ؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۱۱ - برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۳۶ - شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۵۶ - ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۲۶ - می زند از گریه موج خوشدلی ابروی من
صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۹ - در مدح شاه عباس دوم
صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۱ - در مدح شاه عباس دوم و تاریخ اتمام بنای تالار عالی قاپو
صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۲ - در فتح قندهار و مدح شاه عباس دوم
صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه عباس دوم