غزل ۱۰۰ - با زمین گیری به منزل می رسانم خلق را
غزل ۱۳۴ - سنگ طفلان از جنون رطل گرانی شد مرا
غزل ۱۶۰ - کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
غزل ۱۷۹ - طاق کرد از هر دو عالم طاق آن ابرو مرا
غزل ۲۱۵ - طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه را
غزل ۲۲۴ - از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟
غزل ۳۰۸ - متصل گردد فلک را بر یک آیین آسیا
غزل ۳۲۶ - اگر در دل ز سوز عشق داغی می شود پیدا
غزل ۳۳۹ - اگر چه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما را
غزل ۴۰۷ - فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان را
غزل ۴۱۶ - محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان را
غزل ۴۱۷ - ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان را
غزل ۵۱۴ - تلخی عالم ناساز شراب است مرا
غزل ۵۶۸ - گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ما
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
غزل ۶۲۹ - به خاک و خون نکشد خصمی زمانه مرا
غزل ۶۴۱ - ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست
غزل ۶۴۵ - ز داغ نیست محابا به درد ساخته را
غزل ۶۶۵ - هزار حیف که گل کرد بینوایی ما
غزل ۶۷۲ - غم حساب ندارم ز می پرستی ها