غزل ۸۳ - غوطه دادم در دل الماس داغ خویش را
غزل ۹۲ - کی نیام پوچ می سازد به تمکین تیغ را؟
غزل ۱۰۳ - نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک را
غزل ۱۰۸ - نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ را
غزل ۱۱۳ - نیست از روی زمین سیری دل خود کام را
غزل ۱۴۹ - گر چه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرا
غزل ۱۶۰ - کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
غزل ۱۷۵ - نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مرا
غزل ۱۸۴ - نیست بر خاطر غباری از پریشانی مرا
غزل ۲۱۲ - در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را
غزل ۲۱۴ - می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را
غزل ۲۲۶ - بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه را
غزل ۲۴۵ - صبح بر خورشید می لرزد ز آه سرد ما
غزل ۲۵۱ - تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر ما
غزل ۲۵۸ - قرعه و تسبیح را محرم نداند حال ما
غزل ۲۶۰ - مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟
غزل ۲۷۵ - گر چه ما را نیست بر روی زمین ویرانه ای
غزل ۲۷۹ - گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما
غزل ۲۹۱ - سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما
غزل ۳۲۵ - هزاران همچو بلبل هر بهاری می شود پیدا