زندگی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۹۹ - زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۷۱ - چنین گر آتشین از باده آن رخسار خواهد شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۸۶ - غرور نوخطان افزون زخوبان دگر باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۹۱ - اگر جان دربهای می دهی بر می ستم باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۰۹۶ - اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۰۴ - نهان در ابر دایم آفتاب زندگی باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۱۴ - بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۱۶ - صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۱۷ - گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۱۹ - زدوری بیش وصل دلبران جانکاه می باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۲۳ - دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۲۷ - نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۴۰ - شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۴۸ - دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۵۹ - زگرمی خون من جوهر به تیغ او بسوزاند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۲ - نگردد زهر سبز آنجا که تریاق از زمین روید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۳ - ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۶۴ - زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۷۲ - سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماند صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۱۸۸ - کجا آسان زقید جسم پای دل برون آید؟