زندگی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۰۲ - به آسانی به روی زرد ما کی رنگ می آید؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۱۷ - زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۲۶ - نکویان را عتاب و لطف با هم یار می باید صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۷۸ - هرکه تسلیم به فرمان قضا می گردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۸۲ - راست آزرده کی از زخم زبان می گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۹۳ - دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۲۹۶ - از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۰۹ - بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۱۵ - لب لعل تو اگر جام شرابی دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۲۵ - پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۲۹ - دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۳۹ - روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۴۶ - خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۰ - چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۷۴ - زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۳۹۷ - در حریمی که گل روی ایاغ افروزد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۱۵ - چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۲۱ - بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۶۰ - پیچ و خم لازمه رشته جان می باشد