غزل ۵۸۹۷ - روشن ز فروغ می ناب است حیاتم
غزل ۵۹۰۳ - وقت است که داغی به دل دام گذارم
غزل ۵۹۰۹ - در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم
غزل ۵۹۱۸ - در پله آغاز ز انجام گذشتیم
غزل ۵۹۲۳ - ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیم
غزل ۵۹۳۰ - یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیم
غزل ۵۹۳۲ - ما طالع جمعیت اسباب نداریم
غزل ۵۹۳۷ - اشک است درین مزرعه تخمی که فشانیم
غزل ۵۹۴۴ - مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارم
غزل ۵۹۶۷ - سالکان را کی دل از اسباب می گردد گران؟
غزل ۵۹۷۸ - از رخش خواهند جای بوسه نافهمیدگان
غزل ۵۹۹۰ - در کهنسالی نفس را راست نتوان ساختن
غزل ۵۹۹۷ - چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟
غزل ۶۰۰۷ - پیچ و تاب عشق را نتوان ز جان برداشتن
غزل ۶۰۰۸ - راز را در سینه دشوارست پنهان داشتن
غزل ۶۰۱۱ - موج دریا را نباشد اختیار خویشتن
غزل ۶۰۲۸ - می شود نقل مجالس چون شود شیرین سخن
غزل ۶۰۴۰ - عاقبت این مرغ وحشی زین قفس خواهد شدن
غزل ۶۰۴۲ - ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنی
غزل ۶۰۴۵ - پیش مستان از خرد بیگانه می باید شدن