شماره ۱۱۷ - کم جو که به قیمتست سرمایه من
شماره ۱۳۴ - تا کی همه کوکنار آخر گزکی
شماره ۸ - الهی نفرت از ما ده، بنوعی اهل دنیا را
شماره ۱۰ - ذوق برهنگی عقل از تن گرفت ما را
شماره ۲۳ - پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را
شماره ۲۹ - خواهد گشود عقده دلهای ریش را
شماره ۳۵ - نیست غیر از خط بطلان دفتر ایام را
شماره ۴۶ - جوهر از تیغ زبان شد،ریخت تا دندان مرا
شماره ۶۲ - کرد ظاهر از نقاب آن روی گلگون کرده را
شماره ۶۶ - به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی را
شماره ۸۳ - خاکساری شده سرمایه آسودن ما
شماره ۸۹ - از زبان کلک نقاشان، شنیدم بارها
شماره ۹۹ - اوراق روز و شب همه طی شد به صد شتاب
شماره ۱۰۳ - توان پرید بر اوج شرف ببال ادب
شماره ۱۰۵ - برخاست چون شباب و، بجایش نشست شیب
شماره ۱۰۷ - یک نظر غافل نمیگردند از پاس حیات
شماره ۱۰۸ - رفت عهد شباب و، دندان ریخت
شماره ۱۱۶ - عالمی چون شهر کوران از غبار کثرت است
شماره ۱۲۱ - سر سبزی دل، به زهر درد است
شماره ۱۲۴ - کدخدایی یک قلم، رنج و غم و درد سراست