زندگی

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۶۲ - حبذا زور جنون، مغلوب زنجیرم نکرد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۵ - دلخوردنی ز مال، به اهل غنا رسد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۷ - از جگر خوناب اشکم خوش به سامان میرسد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۸۵ - همین توقعم از تنگ آن دهن باشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۸۸ - ما را ز آشنایان، غیر از جفا نباشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۹۵ - زحمت ایام، راحتجو فزونتر میکشد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۰۳ - آنانکه از شراب تو مدهوش گشته اند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۳ - دردمندان، بسکه رم از خودنمایی میکنند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۷۲ - از حرص گشته کام جهان پیش ما لذیذ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۱ - میکند لطفی، ز بیرحمی بسی خونخوار تر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۳ - خلق می‌بینند فیض از تنگدستان بیشتر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۹۵ - گیچدی ئیگید لوق گونی ایندی خم اولماق چاقیدور واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۰۱ - دنی نانجاق ترقی ایلسه عالی مکان اولمز واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۲۵ - پیری آمد، نه جوانیست دگر از ما خوش واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۳۶ - به پنج روزه حیاتست اعتبار غلط واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۵۰ - عهد شباب رفت و، نشد هیچ کار حیف! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۵۵ - نباشدم تن تنها، ز فوج دشمن باک واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۵۸ - بگذشت زندگی همه در انتظار مرگ واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۸۲ - ز غم گر سوختم، نزدیک یار مهوش خویشم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۱ - چشم و گوش و عقل و حس رفتند و، ما وامانده ایم