شماره ۵ - آنکه در حسن مه چهارده بود
شماره ۶۶۶ - نارگی می جنبدم در تن چو چنگ
شماره ۷۹۲ - من ترک زهد کرده و رندی گزیده ام
شماره ۸۵۷ - زنشاط و عیش بادا لب تو همیشه خندان
شماره ۹۰۹ - گفتمش ماه پر است آن چهره گفتا پر مگو
شماره ۱۷۶ - می آمد و خلق شهر در پی
شماره ۴۴ - معشوقه به گرمابه شبی با ما بود
شماره ۸۷ - اینت نرسد که بر تنم رشک بری
شماره ۱۱۳ - به آب خضر مفروش آبروی پارسایی را
شماره ۱۴۵ - جانان چو هوای جلوه ی ناز کند
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
شماره ۳۰۴ - چون لب نایی و نی، پرده سرایان من و تو
شماره ۳۱ - ما سمندر زادگان را شکوه از آتش نباشد
شماره ۱۸۹ - نقشی به بست دلبر من بر مثال خویش
شماره ۷ - ای حسن تو در کل مظاهر ظاهر
شماره ۱۳ - چو گل بگشاد لب را در ملاحت
شماره ۴۰ - در این ایّام کس غمخوار ما نیست
شماره ۱۳۶ - زلف و رخ تو شب است و هم نور
شماره ۲۳۲ - باز برآمد اختر میمون
شماره ۲۳۳ - چه نکهت است مگر بوی بوستان است این