شماره ۳۴ - سپیده دم که زند ابر خیمه در گلزار
شماره ۲۴ - خدایگانا آنی که طاق ایوانت
شماره ۴۲ - ای گشته جهان جان ز مدحت
شماره ۹۴ - صفی دین پس ازین زخمهای بی شفقت
شماره ۱۰۳۲ - به جفا دست برآورد و کمر بست به کین
شماره ۱۷ - ز هجر کرد خبردار وصل یار مرا
شماره ۳۰ - میزند نشتر تدبیر شب و روز مرا
شماره ۳۱ - به من خدنگ ترا سر فرو نمیآید
شماره ۶۳ - دارد ز فریب، چرخ بازیچهپرست
شماره ۲۷ - فلک همان نه تو را مهربان به ما نگذاشت
شماره ۸۵۳ - دوستان مرحمتی بر دل بیچاره من
شماره ۱۰۷۹ - یارب این درد دل و فرقت جانان تاکی
شمارهٔ ۴۶ - قصیده در پند و اندرز و بی وفایی دنیا
شماره ۱۱۷ - در دل تنگ بود جلوهٔ جانان ما را
شماره ۴۶۱ - آماده است تا مژهٔ ما به هم خورد
شماره ۴۶۴ - جلوه اش دامن نازی به دل ریش کشید
شماره ۶۵۷ - کام اگر حاصل از آن لعل می آشام کنیم
شماره ۷۷۵ - که خواهد رسانید پیغام من
شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات
شماره ۳ - کفی الدهر برداً لارتعاد مفاصلی