غزل ۳۹۸ - بس که جانها همه شد صرف تو جانان کسی
غزل ۴۰۰ - آخر، ای شوخ، دل از جور تو غمگین تا کی؟
غزل ۴۰۱ - جان من در فرقت جانان برآید کاشکی!
غزل ۴۰۹ - چه شد که جانب اهل وفا گذر نکنی؟
غزل ۴۱۰ - ناگاه اگر ز ما سخنی گوش می کنی
غزل ۴۱۱ - ای که در عاشق کشی هر لحظه صد خون میکنی
غزل ۴۱۹ - چون در میان خوبان رسمیست بی وفایی
شماره ۷ - چون بدعهدی گشت از تو این عهد درست
شماره ۸۷ - ای کرده به بی وفایی آهنگ ، مرو
شماره ۳۳ - تا دلم بستدی ای ماه و ندادی دادم
شماره ۴۹ - سنبل است آنکه تو از لاله برانگیختهای
شماره ۵۲ - بامدادان راست گو تا رخ کرا آراستی
شماره ۶۱ - عشقت صنما به روی زردم دارد
شماره ۱۲۵ - از روضهٔ حسن تو نگاری رسدم
شماره ۶ - توبه بشکستند ما را برسرجمع آشکارا
شماره ۱۸ - دیر شد تا دوست می دارم ترا
شماره ۱۲۳ - از دلم هیچ خبر نیست ندانم که کجاست
شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
شماره ۳۰۴ - شاد به روی تو ام گرچه دلم شاد نیست
شماره ۳۲۲ - تو را سری که به پیمان من درآری نیست