شماره ۳۰۶ - بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدم
شماره ۳۵۵ - چو شمع ز آتش دل اضطراب دارم من
شماره ۳۷۶ - قد برافراخته آفت جانی شده ای
شماره ۳۷۸ - من چه کردم که مرا از نظر انداخته
شماره ۱۹۲ - شد ملول از خرقه ازرق دل من، چون کنم؟
شمارهٔ ۹۰ - از زبان حبیب الله خان نامی بسردار منصور نگاشته
شمارهٔ ۲۱۱ - باقای دبیر الملک نوشتم که باقای ذکاء الملک وزیر عدلیه برساند
شمارهٔ ۲۱۸ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضاقلیخان رفیع الملک
شمارهٔ ۷ - در شمه یی از حال خود و تأسف خرابی خانه و منقبت کاظمین علیهما السلام فرماید
شماره ۲۹ - بر آستان توام، شب چو شد، فغانی هست
شماره ۷۳ - شبی که غیر در آن آستان نمیماند
شماره ۲۰۵ - دلا، پیام من و او، اگر به هم تو نگویی
شماره ۲۰۶ - کاکل عنبرین نهان، زیر کلاه کرده ای
شمارهٔ ۱۹ - نامه به صباحی
شماره ۳۳ - آذر که مدام شکوه از خوی تو داشت
شماره ۱۰۵ - یاری که بود دردم ازوف درمان نیز
شمارهٔ ۲۳ - برخاستی و کناره کردی
شماره ۲۶۰ - چو گل زین باغ یک دل غرق خونم
شمارهٔ ۵ - فراقنامه
شمارهٔ ۲۱۷ - مخترع