بند ۸۴ - آن کش به ما سوا سزد از فضل برتری
بند ۸۶ - از گل تهی فتاد چو گلزار کربلا
شماره ۴۱ - آه کزین سفر نشد جز تب و تاب حاصلم
شمارهٔ ۱۱ - خواجه محمد فیروز آبادی فرماید
شماره ۲۸ - میلک و میخک و کرباس و قدک در کارند
شماره ۱۵۷ - هردم بشارتهای دل از هاتف جان میرسد
شماره ۱۴۴ - هر که جویای کریم آمد کرم می بایدش
شماره ۲۹ - روشن چراغ کس نکند پیش آفتاب
شماره ۱۰۸ - اگر که تیغ کشی وکنی مرا مذبوح
شماره ۳۲ - ایدل ز قید هستی، آزاد بود باید
شماره ۲۲۷ - درنخواهد داد تن بیماری ما در علاج
شماره ۲۹۰ - خویش را بر آب و بر آیینه تا اظهار کرد
شماره ۳۸۶ - مستی ز گرد تفرقه پاکم نمیکند
شماره ۴۱ - هجرش آخر کرد خرم جان افگار مرا
شماره ۱۳۹ - بی تو در گلشن مرا فریاد بلبل آتش است
شماره ۳۵۹ - افلاک را گداخت دل صبر پیشه ام
شماره ۵۱۴ - مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی ده
شماره ۲۰۶ - چون بت من شانه بر زلف چلیپائی کشد
شماره ۱۹۵ - حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس
شماره ۵۲ - ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن