غزل ۱۰۷۳ - دیده شبنم گر از روی گلستان روشن است
غزل ۱۱۱۹ - لعل نسبت با لب یاقوت او بیجاده است
غزل ۱۱۲۰ - در بهاران بزم عیش میکشان آماده است
غزل ۱۱۵۰ - از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است
غزل ۱۱۷۰ - شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده است
غزل ۱۲۴۶ - چهره خورشید زرد از درد بی زنهار کیست؟
غزل ۱۳۳۹ - یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشت
غزل ۱۳۷۷ - وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفت
غزل ۱۳۸۰ - زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفت
غزل ۱۴۰۱ - در گرفتاری بود جمعیت خاطر محال
غزل ۱۴۱۰ - دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویخت
غزل ۱۴۱۶ - نه خط از چهره آن آینه سیما برخاست
غزل ۱۴۱۷ - قد موزون تو روزی که به جولان برخاست
غزل ۱۴۱۸ - خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاست
غزل ۱۴۸۱ - آنچنان بلبل من واله و حیران گل است
غزل ۱۵۰۲ - سیل درمانده کوتاهی دیوار من است
غزل ۱۵۳۷ - موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده است
غزل ۱۵۴۳ - از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است
غزل ۱۵۴۷ - صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده است
غزل ۱۵۶۱ - هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی است