انتقاد از انجمن همت
گفتار هشتم بازگشت به تهران در اردیبهشت ۱۳۱۲
گل و پروانه
در ابوعطا
باد خزان (در افشاری)
غزل ۲۱ - یک نظر بازست نرگس چشم بیمار تو را
غزل ۶۳ - چون ز می افروختی آن عارض پر نور را
غزل ۱۷۸ - چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرا
غزل ۱۹۰ - جامه آزادگی چالاک باشد سرو را
غزل ۲۴۸ - از ملامتگر نیندیشد دل افگار ما
غزل ۲۵۶ - شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ما
غزل ۳۲۴ - در آن زلف سیه دلهای خونین می شود پیدا
غزل ۳۳۱ - ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا را
غزل ۳۵۷ - ندارد در خور من باده ای گردون مینایی
غزل ۴۰۷ - فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان را
غزل ۴۰۸ - ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را
غزل ۴۲۵ - شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون را
غزل ۴۳۴ - سمندر کرد اشک گرم من مرغان آبی را
غزل ۴۹۶ - باغبان در نگشوده است گلستان ترا
غزل ۵۱۹ - گل داغ است اگر تاج زری هست مرا