طبیعت‌گرایی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۳۶ - شراب نامرادی بی خمارست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۸۳ - خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۸۷ - خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۹۴ - آفاق را کند به نفش مشکبار صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۹۵ - از بس مکدرست درین روزگار صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۰ - زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۰۲ - تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبح صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۳۱ - از فسون عالم اسباب خوابم می برد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۵۲ - مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۶۸ - سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۷۰ - دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۷۴ - هر که چون آب روان آیینه خود ساده کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۷۶ - آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۳۹۰ - می برون زان چهره شاداب گل می آورد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۱۷ - از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۱۹ - حسن خط با حسن خلق و مردمی انباز شد صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۶۹ - آبها آیینه سرو خرامان تواند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۰۶ - چون زتاب می رخت بر لاله پهلو می زند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۴۴ - هر که آن لبهای میگون را تماشا می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۴۶ - دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کند