طبیعت‌گرایی

جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۰ - قد تو سر کشد از جمله سرو بستانها جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۹۰ - خوشا بادی که از کوی تو برخاست جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۹۴ - سرو در باغ به بالای تو می ماند راست جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۰ - آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۷۶ - بستان و ماهتاب و لب آب بس خوشست جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۷۷ - سرویست قدّ دلبر و آزاد بس خوشست جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۲۰۹ - در وقت خزان بین که چه خوش رنگِ رزانست جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۶۳ - سحرگهان سوی بستان گذار باید کرد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۴۶۴ - در چشم ما خیال رخش تا گذار کرد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۰۰ - مرغ جان من دلخسته هوا می گیرد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۳۶ - نگارا وقت آن آمد که گل بر بار خوش باشد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۵۹۲ - نسیم باد صبا از دیار ما آمد جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۰۶ - چمن به صبحدمی چون به گل بیاراید جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۳۳ - کس ندیدست سرو در رفتار جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۳۵ - در جار چمن گلست بر بار جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۵۰ - خوش نسیمی می وزد در صبح از بوی بهار جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۷۸۲ - صبا با گل بگو از من دگر باز جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۸۲۶ - اگرچه یاد نیاید به سالها ز منش جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۸۳۲ - بیا تا در برت گیرم چو جان خوش جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۸۳۳ - چو خندد صبحدم گل در چمن خوش