شماره ۴۰۰ - حریفان هر که را دیدیم در دل کلفتی دارد
شماره ۴۰۳ - دل بی جهت شکایتی از روزگار کرد
شماره ۴۱۴ - اشکم نمک به دامن ناسور می کند
شماره ۴۴۲ - به عهد بی وفایان، آشتی رنجیدنی دارد
شماره ۴۹۱ - نسیم حالت آور، پای کوبان، تردماغ آمد
شماره ۴۹۵ - به سنگ حادثه خونم چو پایمال شود
شماره ۴۹۶ - ز نخجیر دلیرم غمزهٔ صیاد می لرزد
شماره ۵۱۷ - ز مرد کار، دل روزگار می لرزد
شماره ۵۳۷ - بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار
شماره ۵۳۸ - سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهار
شماره ۵۴۱ - می کند دل در خم زلف تو زاری بیشتر
شماره ۵۵۱ - ای عشق، خون دیده مرا در ایاغ ریز
شماره ۵۷۶ - یک دم به مزد دیده شب زنده دار خویش
شماره ۵۹۶ - ای سر و سرور مغان، خیز و بیار چنگ و دف
شماره ۶۰۶ - بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گل
شماره ۶۰۷ - چو بر سر زند شاخ، مستانه گل
شماره ۶۴۸ - نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارم
شماره ۶۵۵ - به ره سربسته مکتوبی از آن مهرآشنا دارم
شماره ۷۱۷ - زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم
شماره ۷۲۷ - محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم