غزل ۴۲۲ - خوش آن ساعت که خندان پیشت ای سیمین بدن میرم
غزل ۴۲۴ - به بزم او حریفان را ز مستی دست و پا بوسم
غزل ۴۲۵ - ای هزارت چشم در هر گوشه سرگردان چشم
غزل ۴۲۶ - افکن گذر به کلبه ما تا بهم رسد
غزل ۴۳۰ - به دشمن یارئی در قتل خود از یار میفهمم
غزل ۴۳۱ - به فنا بنده رهی میدانم
غزل ۴۳۲ - من نه مجنونم که خواهم روی در صحرا کنم
غزل ۴۳۳ - دور از تو بر روی بتان چون چشم پرخون افکنم
غزل ۴۳۶ - گر شود ریش درون رخنه گر بیرونم
غزل ۴۳۷ - ز دستت جیب گل پیراهنانرا چاک میبینم
غزل ۴۳۸ - دل خود را هنوز اندر تمنای تو میبینم
غزل ۴۴۰ - گرچه ناچار از درت ای سرو رعنا میروم
غزل ۴۴۱ - مفتون چشم کم نگه پر فتنهات شوم
غزل ۴۴۲ - کو دل که محو نرگس جادو فنت شوم
غزل ۴۴۴ - خوش آن که هم زبان به تو شیرین بیان شوم
غزل ۴۴۵ - مهر بیگانگی آغاز تو را بنده شوم
غزل ۴۴۶ - منم آن گدا که باشد سر کوی او پناهم
غزل ۴۴۹ - آن شوخ جانان آشنا سوزد دل بیگانه هم
غزل ۴۵۰ - بس که ما از روی رسوائی نقاب افکندهام
غزل ۴۵۳ - تو کشیده تیغ و مرا هوس که ز قید جان برهانیم