غزل ۵۳۷ - تا دست را حنا بست دل برد ازین شکسته
غزل ۵۳۸ - ز چوگان بازی آمد زلف بر رخسار آشفته
غزل ۵۳۹ - خط اگرت سبزه طرف لاله نهفته
غزل ۵۴۰ - آمد به تیغ کین ره ارباب دین زده
غزل ۵۴۱ - به دست دیده عنان دل فکار مده
غزل ۵۴۲ - شبهای هجران همنشین از مهر او یادم مده
غزل ۵۴۳ - پند گوی تو چهها تا به تو فهمانیده
غزل ۵۴۴ - قلم نسخ بران بر ورق حسن همه
غزل ۵۴۵ - نمیدانم ز خود افتادگان داری خبر یا نه
غزل ۵۴۷ - صبح مرا به ظن غلط شام کردهای
غزل ۵۴۸ - از قید عهد بنده تو خود رسته بودهای
غزل ۵۵۰ - بیش از دی گرم استغنا زدن گردیدهای
غزل ۵۵۲ - ای گل خود رو چه بد کردم که خوارم ساختی
غزل ۵۵۳ - اگر مقدار عشق پاک را دلدار دانستی
غزل ۵۵۴ - کاش یارم از ستم دایم مکدر داشتی
غزل ۵۵۵ - مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
غزل ۵۵۶ - به رقیب سفری وعدهٔ رفتن دادی
غزل ۵۵۸ - اگر آگه ز اخلاص من آزرده دل گردی
غزل ۵۶۰ - چو مینماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری
غزل ۵۶۱ - زد به درونم آتش تنگ قبا سواری