غزل ۵۶۲ - دلا زان گل بریدی خاطرت آسود پنداری
غزل ۵۶۳ - این طلعت و رخسار که دارد که تو داری
غزل ۵۶۴ - سرلشگر حسن است نگاهی که تو داری
غزل ۵۶۵ - باز ای دل شورانگیز رو سوی کسی داری
غزل ۵۶۶ - باز بر من نظر افکنده شکار اندازی
غزل ۵۶۷ - چه باشد گر سنان غمزه را زین تیزتر سازی
غزل ۵۶۸ - به جرم این که گفتم سوز خود با عالمافروزی
غزل ۵۷۳ - نکشد ناز مسیح آن که تو جانش باشی
غزل ۵۷۴ - آن که هرگز نزد از شرم در معشوقی
غزل ۵۷۸ - رفتی و رفت بیرخت از دیده روشنی
غزل ۵۷۹ - دم بسمل شدن در قبله باید روی قربانی
غزل ۵۸۱ - به زبان غمزه رانی چو روم به عشوه خوانی
غزل ۵۸۲ - گذری بناز و گوئی ز چه باز دلگرانی
غزل ۵۸۴ - رو ای صبا بر آن سرو دلستان که تو دانی
غزل ۵۸۵ - چنان مکن که مرا هم نفس به آه کنی
غزل ۵۸۷ - محتشم چون عمر صرف خدمت وی میکنی
غزل ۵۸۸ - نگشتی یار من تا طور یاریهای من بینی
غزل ۵۸۹ - این است که خوار و زارم از وی
غزل ۵۹۰ - دیدهام مست و سرانداز و غزل خوان برهی
غزل ۵۹۱ - من و ملکی و خریداری مژگان سیهی