غزل ۲۹ - نور رخ تو قمر ندارد
غزل ۳۰ - دل بی رخ خوب تو سر خویش ندارد
غزل ۳۱ - کسی کو همچو تو جانان ندارد
غزل ۳۲ - چشم تو کو جز دل سیاه ندارد
غزل ۳۳ - مه نکویی ز روی او دارد
غزل ۳۴ - در حلقهٔ زلف تو هر دل خطری دارد
غزل ۳۵ - نگار من چو اندر من نظر کرد
غزل ۳۷ - این حسن و آن لطافت در حور عین نباشد
غزل ۳۹ - آه درد مرا دوا که کند؟
غزل ۴۰ - ای که در باغ نکویی به تو نبود مانند
غزل ۴۱ - دردمندان غم عشق دوا میخواهند
غزل ۴۲ - دوشم اسباب عیش نیکو بود
غزل ۴۳ - مشکل است این که کسی را به کسی دل برود
غزل ۴۵ - دلم بوسه ز آن لعل نوشین خوهد
غزل ۴۶ - در شهر اگر زمانی آن خوش پسر برآید
غزل ۴۷ - بیا که بیتو مرا کار بر نمیآید
غزل ۴۹ - ای تو را تعبیه در تنگ شکر مروارید
غزل ۵۰ - ای نامهٔ نو رسیده از یار
غزل ۵۱ - ایا نموده دهانت ز لعل خندان در
غزل ۵۲ - دوش در مجلس ما بود ز روی دلبر