شماره ۵۴ - چو آفتاب نکند از رخ زمانه نقاب
شماره ۵۵ - حال درد خود محب هرگز نگوید با طبیب
شماره ۵۶ - دلم از شمع رخت در تب و تابست امشب
شماره ۵۸ - دوش رسیدم به گوش از لب جانان خطاب
شماره ۵۹ - رفتم از دست من بی سر و پا را دریاب
شماره ۶۰ - عنبرست آن دام دل با مشک ناب
شماره ۶۱ - لعل درخشان نگر غیرت یاقوت ناب
شماره ۶۲ - مطلع انوار حسن است آن رخ چون آفتاب
شماره ۶۴ - آبی کجاست کآتش عشقم جگر بسوخت
شماره ۶۶ - آن چشم نیمه مست جهانی خراب ساخت
شماره ۶۷ - آن چه رویست که حسن همه عالم با اوست
شماره ۶۹ - آن رخ از مه خجسته فال تراست
شماره ۷۰ - آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
شماره ۷۲ - آن گل نو از کدامین بوستان برخاسته است
شماره ۷۳ - آن نور دیده یک نظر از من دریغ داشت
شماره ۷۵ - از آن لب شنیدن حکایت خوش است
شماره ۷۷ - از حال دل به دوست نه امکان گفتن است
شماره ۷۸ - از گریه مرا خانه چشم آب گرفته است
شماره ۷۹ - از گلستان رخت حسن بتان یک ورق است
شماره ۸۰ - امشب ز خیالش سر ما خواب دگر داشت